คนขี้เบื่อ... ที่รักเธอ

ฉันขี้เบื่อไปบ้าง... ฉันขอโทษ
เธออย่าโกรธเพราะฉันเป็นแบบนี้
                    ฉันขี้เบื่อ... แต่ใจรักอยู่ดี                      
แค่ขี้เบื่อบางทีขออภัย

ชอบประชดโดยการพูดเย็นชา
อย่าถือสาคนบ้าบอไม่เอาไหน
ไม่ต้องโกรธแค้นเคืองเรื่องอื่นใด
ไม่มีใครในใจ... นอกจากเธอ

เพียงแค่เบื่อที่ต้องพูดคำซ้ำซาก
มันพูดยากที่จะบอกเธอเสมอ
ถึงขี้เบื่อไปบ้างแต่ “รักเธอ”
แค่ไม่เจอหรือพูดคุยก็เหงาใจ

ความห่างไกล... ทำให้ใจจึงได้คิด
เหมือนสิ่งใดมาสะกิดให้หวั่นไหว
ว่าคิดถึงคนดีที่อยู่ไกล
ที่หัวใจร่ำไห้เมื่อไกลกัน

ความขี้เบื่อในใจเริ่มจางหาย
เพราะหัวใจของเธอที่ให้ฉัน
เริ่มซึมซาบเข้าไปทุกคืนวัน
ที่ห่างกันไปนาน... ใจรู้ตัว

คิดถึงนางฟ้าที่สุด