อาการของ คนอกหัก มักเป็นเช่นนี้…

          ช่วงแรกที่เรารักกัน อะไรก็ดีไปหมด แต่พอหมดรัก หรือรักจากกัน มันแย่เหมือนกัน... หลายคนพออกหักแล้ว แต่ก็ยังไม่ลืมเรื่องราวเมื่อครั้งยังรักกัน... แถมทำใจไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายอีกตะหาก ทั้งๆที่เขาบอกเลิกรัก และด่าแล้ว ด่าอีกว่า อย่าโทรมาหาอีก แต่ก็ยังโทรไปหาเขาจนได้ (แบบว่าได้ยินเสียงเขาก็ยังดีนี่นา...)

          สำหรับคนที่อกหัก ก็มีอาการแบบนี้แหละ (เอ้า! ใครอกหักแล้วเป็นแบบนี้บ้างหนอ)

          1. ลืม ก็ลืมไม่ได้้ แม้จะพยายามเพียงไหนก็ไม่เป็นผลสำเร็จ ควรพยายามลืมเขา มันกลับทำให้เราจำเรื่องราวระหว่างเราและเขามากขึ้น

          2. เกลียด ก็เกลียดไม่ลง ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาทำให้เราเจ็บ และทำให้เราเสียใจ แต่ทำไมเราเกลียดเขาไม่ลงหนอ

          3. ไม่อยากพบ แต่ก็อยากเห็น แม้เขาจะมีท่าที หรือหน้าตาแบบว่าเบื่อหน่ายและไม่อยากพบเรา แต่เราก็อยากเห็นหน้าเขาอยู่ดี

          4. ไม่อยากพูด แต่ก็อยากคุย แม้เขาจะไม่อยากคุยกับเรา แต่เราก็อยากคุยกับเขา แม้คำพูดของเราจะทำให้เราไม่อยากพูด แต่เราก็ยังอยากคุยกับเขา และอยากได้ยินเสียงของเขา แม้เสียงนั้นจะเป็นเสียงที่เราไม่ปรารถนาก็ตาม

          5. ไม่อยากได้ฟัง แต่ก็อยากรับรู้ แม้เรื่องที่เรารับรู้จะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ แต่การได้รับรู้ความเคลื่อนไหว และเรื่องราวของเขา มันก็ทำให้เรารู้สึกดีได้

          6. อยากตัดใจ ก็เหมือนมีใยบางๆ ที่ตัดไม่ขาด ทั้งๆ ที่พยายามสุดความสามารถ แต่ก็ทำไม่ได้เลย

          7. ไม่อยากคึดถึง แต่ก็อยู่ในความคิดคำนึงตลอดเวลา เป็นเพราะอะไรหนอ ทำไมเราถึงต้องมานั่งคิดถึงเขาตลอดด้วยนะ ทั้งๆที่เราไม่อยากคิดถึงเขา…เฮ้อออ

          8. อยากโทรหา แต่ก็กลัวว่าเขาจะรำคาญ กลัวว่าเราจะทำให้เขาโมโหที่โทรมากวนใจ แต่ก็ทำไงได้ ก็คนมันคิดถึงและอยากได้ยินเสียงนี่นา

          9. อยากไปหา แต่ก็กลัวโดนเกลียด กลัวโดนด่า กลัวไปหา ยิ่งทำให้เขาไม่อยากเจอหน้า กลัว..กลัวไปหมดอ่ะ

          10. อยากให้กลับมา แต่กลัวเขากลับมาแล้วจะทำให้เราเจ็บใจเหมือนเดิม กลัวเขาทิ้งเราไปอีก กลัวเขาจะมีคนใหม่ กลัวเขาจะลืมคนนั้นยังไม่ได้...แล้วแบบนี้เราควรทำไงดี…?

ความเป็นจริง ของโลกใบนี้

โลกกลมๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ
ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก
คุณว่าจริงไหม . . .?

คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย
ไม่ต้องสนใจว่า. . .แมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ

ในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน
คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดิน
ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย
อิจฉาได้ แต่อย่าริษยา

เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่ง
ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร
หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ

อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์
เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน
ไม่มีคำว่า บังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ

ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป
หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส
หลังผ่านปัญหาจะรู้ว่า ปัญหานั้นเล็กนิดเดียว
ไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้
มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้
พรุ่งนี้ก็สายเกินไป

อย่าหวังว่า . . .จะได้รับความรักจากคนที่คุณรัก
เพราะคนที่คุณรัก ไม่ได้รักคุณหมดทุกคน

เพื่อนทั่วไป . . . ไม่เห็นคุณร้องไห้
เพื่อนแท้ . . . มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาให้

เพื่อนทั่วไป . . . ถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
เพื่อนแท้ . . . จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน

เพื่อนทั่วไป . . . คาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
เพื่อนแท้ . . . คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป

อย่าลืมว่า . . . ครั้งหนึ่งเธอ เคยมีฉัน

 
เคยรู้สึกไหมว่า . . . หลาย ๆ ครั้ง
 ที่ความรัก  มักจะซ่อนความเจ็บปวด เอาไว้เสมอ . . .
ฉันเคยคิด  . . . ที่จะทุ่มเทความรักไปให้ใครสักคนหนึ่ง
ที่เขามองเห็น และศรัทธาในคุณค่าของความรักเหมือน ๆ กัน

และวันหนึ่ง . . . ฉันก็คิดว่า . . . ฉันค้นพบ
เขา คือ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า และพร้อมจะทำทุกอย่าง เพื่อ "เรา"
โดยที่เขา ไม่เคยเสแสร้ง และทำทุกอย่างจากใจจริง
. . . ฉันสัมผัสมันได้ด้วยหัวใจ . . .

เรา . . . รักกัน และคบกันมา ยาวนาน . . .
นาน . . . จนความรักสีเริ่มจาง
และเมื่อมีเหตุ . . . ให้ต้องห่างไกล
. . . ด้วยภาระหน้าที่ หรืออะไรก็ตามแต่
ความรักของเรา . . . จึงเสมือนผูกกันไว้ด้วยด้ายบาง ๆ เพียงเส้นเดียว
. . . ทั้งที่เราเคยรักกันมาก . . .

แล้ววันหนึ่ง . . . กาลเวลา และสังคม
ก็พาคนรักของฉัน . . . จากไปแสนไกล
ทิ้งไว้ . . . เพียงความทรงจำของเมื่อวาน
ให้ได้อ่อนหวาน เมื่อยามคิดถึง
. . .ได้ร้องไห้เบา . . . เบา เงียบ . . . เงียบ คนเดียว

แต่ในขณะที่ฉัน กำลังร้องไห้ . . .
เธออาจกำลังหัวเราะ กับสิ่งใหม่ ๆ ที่เข้ามาทักทาย
จนหลงลืมไปว่า . . . ครั้งหนึ่งเคยมีฉัน

ฉัน . . . คนที่เธอเคยรัก
ฉัน . . .คนที่เธอเคยดูแล
ฉัน . . .คนที่เธอเคยห่วงใย
ฉัน . . .คนที่เธอเคย บอก “รัก”

ฉันอยากเห็นภาพเธอ แบบเมื่อวาน
ที่เคยรัก  . . . เคยห่วงใยกัน

เธอในเมื่อวาน คือ ความทรงจำที่ชัดเจน
และเป็นภาพฝัน . . . ที่ฉันจะกอดเกี่ยวไว้ตลอดกาล
ถึงแม้วันนี้  . . . ฉันจะไม่รู้ว่า เธอเอาหัวใจไปไว้ที่ไหนก็ตาม . . .